Dla ścisłości:
po polsku PCW – polichlorek winnilu
po angielsku PVC – poli vinyl chloride (nazwa międzynarodowa).
PCV nie jest poprawnym skrótem ani od nazwy międzynarodowej, ani polskiej.

A tak poza tym, to szczere gratulacje za znakomite teksty dla Cito i Kropli.

policzłowiek winylu
zdanka ma
buźki ma
kakałko w szafce ma
i cowieczór regularnie
i cowieczór legularnie
i cowieczór legurarnie
i cowieczór reguralnie
i cowieczór regulalnie
i cowieczór regurarnie
i cowieczór regurarie
i cowieczór rerugarerni
i cowieczór rengurare
i cowieczór rergurarer
i cowieczór reguraranie
i cowieczór reglularara
i wszystko mu się już pierdoli
i tak żyje z tym

Tak to jest siostrzyczko. I jeszcze jedno miłość, to nie grzyby, tego się nie szuka. TO na człowieka spada. Ale najczęściej bywa jak w pisence Połomskiego: „Daj mi to miejsce na twarzy, gdzie szminki Ci nie starczyło, mi to zupełnie wystarczy, ja z tego zrobię miłość” Tyle, ze ludziska nie wiedzą, że samorobna miłość dać może conajwyżej samorobne dzieci, którym będziemy sprawdzać ręce przed jedzeniem.

Samorobne, to samorobne. Żeńcie się, a miłość sobie sami zrobicie. Muszę się ożenić, bo wszystkie z klasy już się ożeniły. A dzieci samorobne, to dla kompletu – z miłości samorobnej.
Miłość…
Szukam czegoś więcej, i we wszystkie strony naraz, jak pożar stepu, żeby choć coś zrozumieć – od podwiniętej podeszwy Tuwima do Laury i Julii, od precz z mego serca do cymbału brzmiącego Pawła, przez spedalonych mędrców…
Empedokles: miłość to przeciwstawna nienawiści zasada łączenia się elementów.
Łączenia!!! A tu jakie łączenie …
Z miłością gorączka, zamieszanie i jakaś wina jednak.
Legenda o drugiej połówce jabłka. Legenda …
Jednak:
przywiązanie
powiązanie
zawiązanie
zobowiązanie
związek
obowiązek
więzi
węzły
życie dotychczasowe
związek małżeński, związek rodzinny, związek walki zbrojnej, związek podwiązek, związek – obowiązek, związki krwi, związki moczu, związki w kroczu, obowiązkowe wizyty, obowiązkowe imieniny, obowiązkowe maliny, obowiązkowe pogrzeby i węzły co pochłaniają i nerwy co rozrabiają to wszystko jak most wiążący dwa brzegi, a pod mostem, skały, wiry i odmęt…

Buźka
Jarek

Poczucie kontroli i władzy. Złudne jak wszystko tutaj. Ale paradoksalnie w tej podległości czujesz, że rządzisz. Taka sytuacja świetnie robi na ego. Czymkolwiek to ego jest i gdziekolwiek się znajduje.
Komplikacje, problemy i obciążenia, zawsze gdy inni chcą brać za darmo coś, w co człowiek wkłada całego siebie – lepiej być wolnym.
Bo łączenia się dają odlot jak po ecstasy ale i natychmiast uzależniają, nawet bez połączeń człowiek już ma wrażenie poczucie uzależnienia, a to jest niebezpieczne.
Wszystko przed czym człowiek ucieka wraca. Czujesz, że nie kontrolujesz swojego życia. Ktoś chce mieć wyłączność, osacza, decyduje za ciebie, zniewala. Gdy nałożysz na to lęk przed porzuceniem, rozpadasz się, nie wstajesz, umierasz – nie możesz do tego dopuścić. Nie dając się porzucić, odchodzisz pierwsza, mówisz spier…
Powiesz, że boję się bliskości i chyba masz rację. Zapytasz dlaczego? Nie ma jednej prostej odpowiedzi. W ogóle nie wierz, że taka istnieje.
A „to” może być bardzo dobre „zamiast”. Zamiast innych rzeczy. Takie silne, zagarniające całościowo przeżycia.
To wielka pasja, wielka namiętność.
To jest gorące.
To parzy.
To może być namiastką, erzacem wielkich uczuć.
To można mieć zamiast wojny, rewolucji, zamiast wielkiej miłości.
To nie pozostawia szansy na zranienie.
To ucieczka do przodu.
Prostsza niż ciągły strach przed opuszczeniem i kłamstwem. Chroni przed cierpieniem, gdy traktujesz to jak zabawę. Nie wymusza od ciebie odsłonięcia. Nie obnaża tak głęboko. Uniemożliwia bliskość. Jest bliskim oddaleniem i nastawieniem na spełnianie własnych zachcianek, własnej przyjemności. Tu innych ma się w dupie. Bardzo egoistyczna forma, bowiem chodzi o to, żeby tobie było dobrze. A inni niech martwią się sami za siebie.

Tylko w ten sposób zapomnisz poniekąd o prawdziwej, wielkiej miłości, na chwilę uwolnisz się od jej poszukiwania…

Wy panowie często sami nie zdajecie sobie sprawy z tego, że jestescie męskim wzorcem dla swych córek. I choćby się one potem nie wiem jak starały- męża sobie wezmą na wzór i podobieństwo wasze.
Jeśli widzicie, że mąż córkę poniewiera – zastanówcie się nad tym jak traktowaliście ją wy- ojcowie. Bo do wszystkiego, także do przemocy potrzebne są dwie strony. Ta która to robi i ta, która na to pozwala. Jeśli dziewczyna jest nauczona bycia nieważną, nic nie wartą, to trzeba długiej i bardo ciężkiej pracy nad sobą by to zmienić. I jeszcze odwagi by się na to zdecydować.

- I co z tego, że drodzy Panowie odchodząc zostawiacie dobytek? To aż taka szlachetność zostawić żonie na przykład jej własne mieszkanie? A w nim masę zajebistych problemów, od których aż głowa boli. Czy to wytykanie na każdym kroku „nie wziąłem nic” jest aż tak ważne? A weź jeden z drugim połowę kłopotów i problemów, podziel się nimi NIE ODCHODZĄC. Ale nie, Wy chcecie jednak MIEĆ nowe życie a nie BYĆ w starym.

Najwygodniej nie wziąć NIC, czyszcząc sobie kartę i życie budować jak po formacie na nowym, na skądinąd wspólnej działce (była żona się o nią nie upomniała).

Też bym tak chciała oczyścić swą kartę i patrzeć na wszystko z daleka przez pryzmat rzadkich telefonów lub jeszcze rzadszych spotkań.

- „Spodobała mi się wypowiedź Balcerowicza dla Domagalikowej: ,,umiar jest cechą elegancji”. Życzę więc Wam życiowej elegancji.”

Podpisuję się pod tym, życząc Panom życiowej elegancji.