Komentarze do: Różne odcienie miłości – sandomierska

Autor: Wioletta

Wioletta — Fri, 04 Jun 2010 14:18:24 +0000

A ja miałam jechać w poniedziałek do Sandomierza a Sandomierz zalany!

Autor: ew

ew — Tue, 29 Dec 2009 15:02:54 +0000

Nie. Niestety nie.
Ja tam byłam „maratonem”, w jeden dzień Sandomierz i Kazimierz:
http://ecodzien.pl/2009/05/14/kazimierz-nad-wisla-czyli-powrot-do-edenu/
Z Podbeskidzia, a bez noclegu jazda, więc sobie wyobraź… Też chciałabym tam jeszcze pojechać, na dłużej.
pzdr

Autor: Szy.

Szy. — Tue, 29 Dec 2009 14:02:42 +0000

Pięknie. Sandomierz i okolice są na naszej ‘krótkiej liście’ wyjazdowej od jakiegoś czasu…

Może możesz polecić jakiś fajny agroturystyczny nocleg w okolicy?

Pozdrowienia.

Autor: ela.d

ela.d — Sat, 16 May 2009 15:43:28 +0000

Mój od dziesięcioleci ukochany Sandomierz!

Pozdrawiam szczęśliwe wycieczkowiczki!

Autor: ew

ew — Wed, 13 May 2009 10:34:46 +0000

Tak, są różne jej odcienie, cała paleta barw. A chyba o to chodzi, żeby nie być daltonistą i je DOSTRZEGAĆ.

Autor: Tomek

Tomek — Wed, 13 May 2009 09:03:42 +0000

Opis dotyczył tylko owego technologa z którym pracuje.
Ale będąc szczerym bo też po co pisałbym o nim tutaj to natchnęła mnie sama Zlotoslanos przeczytanymi dzisiaj słowami „A po nocy przychodzi dzień” (…) „Bo wczasów na wodzie, nie da się porównać z niczym innym.” I tylko dodałbym: Nic innego nie można porównać z niczym innym. Wszystko jest na równi wspaniałe.

Autor: Tips_Senior

Tips_Senior — Wed, 13 May 2009 08:41:06 +0000

Tomek – święte słowa, zgadzam się w pełni.

Próbuję spojrzeć na siebie obiektywnie, ale to piekielnie trudne.

Powiedz, proszę tak szczerze, od serca: mam coś z tego denerwującego faceta, którego opisałeś powyżej?

Autor: Tomek

Tomek — Wed, 13 May 2009 08:29:53 +0000

Różne odcienie miłości do świata. To takie proste. A niektórzy potrafią narzucać swoją miłość kpiąc z innych tak jakby tylko to co oni robią, czym się pasjonują jest najwspanialsze a reszta nie ma racji. Jak znajomy zarozumiały technolog mówiący jak ktoś wcześniej „Państwo to ja” tak on mówi „Wasza pasja to ja” i z rozbrajającym przekonaniem „Co tam góry, przecież tam nie można odpocząć” Mam dosyć surowe zdanie o nim i podobnym jemu. To człowiek który skupił się na jednym, rozwinął do granic perfekcji, pokochał prawdziwie to jak spędza wolny czas ale na Boga co lub kto daje mu prawo mówić „To co ja robie, miejsca w których bywam to jest najwłaściwsza droga a jeśli wy tego nie lubicie to się nie znacie i nie będę z wami gadał. Byłem tam gdzie wy i cóż tam jest wielkiego w porównaniu z miejscami w których ja bywałem”.
No cóż. Można by go podziwiać gdyby nie ten jego wywyższony stosunek. Wtedy nawet arcyciekawe opowieści stają się denerwujące i nie chce ich słuchać.
Najlepiej traktować na równi wszystkie odcienie miłości do świata.

Autor: ew

ew — Mon, 11 May 2009 11:34:01 +0000

Przyjedź z Koralami do nas a my z Ewą na Twoją Przemszę

Autor: Tomek

Tomek — Mon, 11 May 2009 10:58:19 +0000

A może też na balkon do Korali w Wiśle? Jutro już powinienem nie zapomnieć przynieść na pendraku.
Podobne odczucie mam u siebie, bo urządzane są wyprawy z przewodnikiem szlakiem zabytkowej architektury i spływ kajakowy na Przemszy. Wcześniej do głowy by mi nie przyszło, że tą wąską w niektórych miejscach rzeką płynącą przez pola, obok dwóch średniowiecznych zamków ale też obok ponurych dogorywających Hut i przez centrum miasta by zakończyć u zbiegu dawnych zaborów Austowęgier-Rosji-Prus do miejsca gdzie kiedyś stała ogromna Wieża Bismarca. Każdy z nas może być w szoku jak mało zna swoje miasto.

Autor: ew

ew — Mon, 11 May 2009 09:27:57 +0000

O właśnie, streściłeś to co ja pisałam powyżej, już po selekcji wrócić, by skonfrontować to, co się odleżało w głowie oraz… przewodnik. Przewodnik MUSI być ten pierwszy raz. My patrzymy często organoleptycznie na czuja, o! Ładne. A okazuje się, że on, zatrzymuje się zupełnie przy czym innym.
Temu tak mnie kręci przejść się z nim u mnie. Ale skund go wziąć w pojedynkę?

No będzie K nad W, będzie, będzie. Spać mi on nie daje, tak tęsknię.

Jutrem żeglujemy z Mike po zatoce. Potem może do troglodytów się przejdziemy? A co Może galiona Tips nam dopracuje? Może pouczymy się jeszcze po drodze czegoś?
I potem K nad W

Autor: Tomek

Tomek — Mon, 11 May 2009 09:19:10 +0000

Przypomniałaś mi jak w Rzymie kilka osób już nie chciało iść do Koloseum tylko wracać do hotelu i leżeć w pokoju. O ludzie! Na szczęście kilku nas bez dyskusji po prostu odwróciło się plecami do maruderów i cała naprzód bo po kiego grzyba my tam przyjechali i zapłacili kase? Już i tak przez pośpiech nie widzieliśmy z bliska doskonałej architektury Kolumny Trajana.
Z Koralami doszliśmy do wniosku, że dobrze jest powrócić do odwiedzonych miejsc już bez wycieczki i przewodnika aczkolwiek ten pierwszy raz pilot wg mnie wskazany by opowiedział o podstawach.
To kiedy reportaż z K nad W ? Już czekam z niecierpliwością.

Autor: ew

ew — Mon, 11 May 2009 08:34:55 +0000

Bo chcieć to móc.

To była naprawdę intensywna wycieczka, nie tylko z powodu odległości, ale i poprzez skupienie dwóch bogatych w zabytki miast, w jeden dzień. Tą wycieczkę, to biuro, ma dwudniową.

I będąc już w Kazimierzu, słysząc stale głosy tych co nie idą, czekają, i słysząc stale niepewność w głosie przewodniczki, że naprawdę warto, brałam ją za łokieć i mówiłam do reszty „Idziemy! Nie po to jechaliśmy tu tyle kilometrów, żeby nie zobaczyć”.

Kazimierz to obiekty na wysokości, ale z nich nagroda – widok na nieprawdopodobny krajobraz.

Ale są tacy jak ten Mike’a marynarz, co to nie zszedł przez trzy dni na Galapagos, bo żółwia to on widział w oliwskim ZOO.

Autor: Tips_Senior

Tips_Senior — Mon, 11 May 2009 08:18:24 +0000

Co się jeżysz? Ja byłem kierowcą i tak, jak ślimak cały dobytek, nie tylko lodówkę, woziłem ze sobą. Spałem „na pace”, myłem się w potokach a kawę gotowałem na butanowym juwelku. A na Pogorii to co, na wczasach jestem?…
Zobaczyłem ten sposób niezły kawał Europy i jestem z tego bardzo zadowolony. Ale Paryż jest na to za duży, poważnie. W pierwszym kontakcie zachwyca, wchłania i olśniewa, ale zaraz potem ogłupia i odpycha. Po pierwszych dwóch wizytach zaklinałem się na wszelkie świętości, że moja noga więcej tam nie stanie. Ale później, co raz ktoś ze mną jechał i oczywiście chciał miasto „zaliczyć”, więc jeździłem tam kolejne razy w drodze do Bretanii. Początkowo z niechęcią i z musu, później z rosnącym życzliwym zainteresowaniem, aż w koncu zapłonąłem (po jakiś 15 wizytach!)szczerym entuzjazmem. Obecnie uważam, że to jedno z najpiękniejszych miast Europy, oczywiście w kategorii molochów, bo ni jak nie można go porównać z cudownej urody Sandomierzem.

Moja wypowiedź była rzeczywiście trochę niezręczna. Nie myślałem o deprecjonowaniu krótkich wizyt w ogóle, bo to znakomita forma poznawania świata. Miałem na myśli głębsze poznanie miasta czy innego miejsca, takie, do którego potrzebne są rzetelne, nieprzypadkowe spotkania z jego mieszkańcami. W tym sensie ja nie znam Krakowa (a żałuję!). Byłem tam już ze sto razy, ale nie znam osobiście żadnego Krakusa.

Przepraszam, jeżeli mój komentarz cie uraził, wybacz proszę.

PS. „Ewi”, jakoś tak mi się zrobiło do inicjałów EW. Na przyszłość bedę precyzyjniejszy. Pozdrawiam.

Autor: Tips_Senior

Tips_Senior — Mon, 11 May 2009 07:59:57 +0000

Z tego wsystkiego zapomniałem o Sandomierzu, o którym chciałem pisać, przepraszam!
Słabo znam to miasto, ale po twoim wpisie nabieram ochoty, by się tam wybrać czysto turystycznie. Zdjęcia i tekst świdczą, że warto. nie wiele jest miast w polsce, które zachowały taki klimat. pobliski Kazimierz, Chełmno na Warmii, może jeszcze Kożuchów, Bystrzyca Kłodzka i Nysa. Ktoś zna dalsze? Niestety wielkopolskie miasteczka mają zupełnie inny charakter. Bywają też cudne i urokliwe, jak choćby Obrzycko lub Dolsk, ale w inny sposób. Ich uroda ma inny, bardziej pragmatyczny wyraz.