Nieoczekiwanie bardzo zielono i barwnie było w Tunisie albo Oazie Douz i nagle wyobrażenie o piaszczystej Afryce prysło. Moje zdanie jest takie, że warto tam być, bo trudno inne kraje jak Tunezję, będącą wielkości połowy Polski, w ciągu 7 dni zwiedzić od południa do północy i od zachodu po wschód.

Taką miłą ciekawostką i zaskoczeniem było to, gdy noszono mężczyznom albo witano się ze mną pierwszym

Oczywiście żartuję drogie Panie feministki. Mimo, że było mi trochę głupio, to  bez mrugnięcia okiem wziąłem walizkę Korali. Dalej nie mówię, bo się tu na mnie rzucą tak czy inaczej.

Po wjeździe do Mátmátah wkraczamy w ten jakże inny świat żyjących tam Berberów, których historia sięga starożytności. Prawdopodobnie nie zauważyłbym ich mieszkań gdyby nie informacja naszego pilota, którym był rdzenny Tunezyjczyk. Wskazał on na odległe rejony pustyni, gdzie w skałach widniały mroczne groty. To niewyobrażalne, że w tym „piekle” ktoś może mieszkać. Dla nas Europejczyków był to szok.
Niektórzy Berberowie żyjący w tych jaskiniach to typowi pustelnicy ale są też jaskinie z pięknymi drzwiami, z antenami satelitarnymi, kujące bogactwem. Różnice w stylu i wyposażeniu jak w naszych miastach. Bogactwo miesza się z biedą.
Odwiedzona przez nas jaskinia-dom była bardzo przytulna a w każdej jaskini mimo potwornego upału panował przyjemny chłód.

Chyba mało kto wie, że w tunezyjskim  El Jem, jest trzecie co do wielkości Koloseum. Wzniesiony w III wieku przez cesarza Gordiana Amfiteatr Rzymski, zbudowano z kamiennych bloków z niedalekich kamieniołomów w Sulakta.
A co do  „Gwiezdnych Wojen”, to w „Mrocznym widmie”, rozpoznałem wysoką wydmę, z której schodziłem jak nas jeepy podwiozły do wioski na „planecie Naboo”.

I na koniec już, Góry Atlas,  jakżeż są inne od naszych Beskidów, bo zero drzew:

Kanion Kolorado:

Mátmátah:

fot. TomekTunezja