Oludeniz- Lądowanie w Turcji – Lądując i wpatrując się z wysokości na Turcję, miałem wrażenie, że jest to kraj gór. Nie myliłem się. Poznając bliżej Turcję dochodzi się do wniosku, że tam pasma gór o szczytach kończących się na wysokości naszych Tatr wyrastają jak kraj długi i szeroki. Niestety tych gór nie można zakosztować. Widoczne niby szlaki to jedynie strefy przeciwpożarowe, by ogień nie rozprzestrzeniał się:

Oludeniz – Laguna - Na miejscu z miejsca zakochałem się w okolicy. Zawsze marzyłem, by mieć dwa w jednym, czyli góry i morze. Tam skaliste zbocza wpadają do falistych wód Morza Śródziemnego. Plaża nad morzem okazała się kamienista ale już Błękitna Laguna powitała nas miękkim piaseczkiem i długo płytkim wejściem do wody. Podczas opalania się bądź wylegiwania pod parasolem cieszył oczy swojski widok, nazwanego przeze mnie Brata Bliźniaka, Giewontu. Laguna mieściła się na terenie Narodowego Parku Przyrody:

Efez - Wycieczka do Efezu to spotkanie ze starożytnością. Pamiętające czasy Rzymian ruiny Łuków, Amfiteatrów, Łaźni i Bibliotek połączonych tunelami z Domami Publicznymi, by zaspokajać potrzeby ducha i ciała. Największe wrażenie robi Biblioteka Celsjusza, która jest wizytówką Turcji na okładkach wielu przewodników po tym kraju. Łuki triumfalne to majstersztyk budownictwa. Wykonane bez użycia spoiwa przetrwały do dziś. Trzymają się dzięki obliczeniom współcześnie żyjących inżynierów, ułożone jak klocki:

Pamukkale – Ósmy cud świata rozpoczyna się od kąpieli w Basenie Kleopatry. Ciepła woda źródeł termalnych w połączeniu z niesamowitą scenerią miejsca tj.: filary starożytnych budowli pod wodą, płatki kwiatów pływające po wodzie, wszędzie palmy i różnokolorowe kwiaty, półokrągłe mostki…

Udając się następnie na Tarasy Wapienne z cudownego zielonego raju wchodzimy w świat bieli. Sceneria jak na lodowcu, gdzie śnieg i lód dominuje tylko turyści ubrani w kąpielówki przypominają o panującym tutaj cieple. Spacer w pewnym momencie staje się torturą dla stóp, gdyż malutkie kamyki i zakaz używania obuwia robią swoje. Szybko jednak zapomina się o tym, bo zauroczeni tym miejscem zapominamy o świecie, jednocześnie kochając go coraz bardziej:

Osiem lat temu powstały tam dwa bogate hotele, które wodę do basenów doprowadzały z Tarasów, co doprowadziło do katastrofy ekologicznej. Wyżłobione tarasy na skutek zmniejszenia dopływu wody niszczały. Człowiek na szczęście w porę spostrzegł problem i zburzono szybko hotele. Pozostał jednak ciekawy wniosek. Gdyby Wapienne Tarasy zostały zniszczone przez bezmyślność właścicieli hoteli to żaden turysta nie przyjechałby do tych miejsc bo i po co? Błędne koło prawda? No raczej obłędne:

Zauroczony Turcją i z chęcią powrotu, polecam wszystkim to miejsce.
fot. Tomek Turcja