Komentarze do: Dom w którym straszy, czyli biała dama z Niedzicy

Autor: maria

maria — Sun, 23 Aug 2009 17:14:08 +0000

Zaujímavá povesť,pekný zámok.Kinga,dúfam,že počítame ešte veľa takých príspevkov od teba.:)

Autor: ew

ew — Sat, 22 Aug 2009 01:31:57 +0000

Wabik na komentarz
Pozdrawiam!

Autor: Bogusz

Bogusz — Fri, 21 Aug 2009 22:28:14 +0000

Co to jest? – XIIIV ???????????

Autor: ew

ew — Fri, 21 Aug 2009 11:07:44 +0000

Nie przepraszaj! Cała przyjemność po mojej stronie
Cieszę się ogromnie, że „wymknął” Ci się tak fajny materiał. Będzie już jutro.

I jeszcze, tak sobie myślę, skoro rzecz działa się w XVIII wieku, więc może już dawno spenetrowano doszczętnie trumnę Uminy? Nie tylko ograbiono, ale i zatarto po niej ślady? Zbeszczeszczenie grobu w poszukiwaniu mapy kierującej do legendarnego skarbu Inków, przecież to jest do wyobrażenia. Czasy konkwistadorów były nie mniej okrutne niż naszych dzisiejszych złodziei.

Oraz, na zdjęciach duch Uminy. Nie czujesz jak straszy?!

Autor: Tips_Senior

Tips_Senior — Fri, 21 Aug 2009 10:53:39 +0000

No fakt, „wymkło” mi się, przepraszam.

Autor: ew

ew — Fri, 21 Aug 2009 09:51:43 +0000

„Spływ Dunajcem”!
A remont Pogorii na ecodzien czy… tymczasa? Hehe sprawdź nagłówek wysłanego materiału

Autor: Tips_Senior

Tips_Senior — Fri, 21 Aug 2009 09:37:06 +0000

Złota – Dunaju, czy Dunajca?
A drugie pytanie… Ta piękna „Biała Dama” na zdjęciach to, jak mam rozumieć, Kinga? To może pojawi się w tym charakterze i w Kórniku pod Poznaniem, gdzie w pałacu straszy bodaj najsłynniejsza polska „Biała Dama”, Teofila z Działyńskich.
Wielkopolskie pyry zapraszają!

Autor: ew

ew — Fri, 21 Aug 2009 09:15:24 +0000

„Piękność” takich miejsc, zawdzięczamy nie architekturze, wyglądowi, lub dystyngowanym kształtom. To historia, historia ludzkich losów, czasami tak pokręconych, że aż wprost nie do uwierzenia, podnosi atrakcyjność obiektów. Bywa na przykład, że kupa kamieni właśnie tylko dzięki jakiejś niesłychanie mrocznej legendzie, jest oblężona przez tłumy turystów.
Niedzica piękna poprzez tą nieprawdopodobnie tragiczną historię rodziny. Miałyśmy kiedyś ochotę na dwudniowy wyjazd tam, ale… dojazd. Fatalny wręcz dojazd skutecznie nas zniechęcił.

Dlatego cieszę się ogromnie, że Kinga dała się wreszcie namówić na podzielenie z nami klimatem z nad Dunajca. Bywa i w innych równie ciekawych miejscach, więc po cichu liczę, że nie zapomni o ecodniu stąd z nadzieją czekam na więcej.
pzdr

Autor: Tomek

Tomek — Fri, 21 Aug 2009 07:31:18 +0000

Pięknie, zaprawdę pięknie.