6 Responses to W Dolinie Pięciu Stawów

1. Mike pisze:

   14 listopada 2009 o 19:32

   Druga fotka – może podyskutujmy, czemu CI DWAJ nie są w stanie spaskudzić ,,imidżu” (modne słowo) tego sympatycznego stworzonka?

   Odpowiedz
2. ew pisze:

   14 listopada 2009 o 19:40

   „Piątka” tak, kiedyś tam będę. Co do „sympatycznych”, to pod moim Brooklińskim też są, codziennie je mijam.

   Dla mnie absolutem jest trawa.
   Nie wnikając w tajniki fotografii, dostrzegam absolutną doskonałość trawy w trawie, rosy nanizanej na trawę… Pamiętacie diamentowe perły jesieni?
   http://ecodzien.pl/2009/10/01/czwartkowe-spotkania-diamentowe-perly-jesieni/
   No. Trawa jest boska.
   Z Monią rozmawiałyśmy o niej, i wiem, że też ją uwielbia.

   Pozdrawiam młodą mamę:*

   Odpowiedz
3. Mike pisze:

   14 listopada 2009 o 19:55

   Czyżbyś, Złota, z tą mokrą, zimną trawą też miała takie skojarzenia, jak z piaskiem kanaryjskim? Brrr…

   Odpowiedz
4. ew pisze:

   14 listopada 2009 o 20:07

   „Brrr” na trawkę mówi ktoś, kto krzyczał Sztormować! nie s.ać!?
   Eee spierdołowacenie wyczuwam.

   ps.
   Jednak jestem baardzo chora. Jest 21.35 i dopiero teraz zrozumiałam co oznacza stwierdzenie CI DWAJ. Wcześniej się głowiłam i nie mogłam pojąć tej jakże naturalnej aluzji Dobranoc ecodzienniaki.

   Odpowiedz
5. Mike pisze:

   15 listopada 2009 o 08:28

   Z tym spierdołowaceniem , to Ty mnie Złota pod włos próbujesz. Czy to ładnie? Kładę na karb choroby, buźka-buźka.

   Odpowiedz
6. Tomek pisze:

   15 listopada 2009 o 15:11

   Pamiętam tę kaczkę. Z dolinki fajnie dużo szlaków. Najpiękniejsze te, z ktorych widać stawy z wysokosci.

   Odpowiedz

Dodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi