cam
W szwajcarskim laboratorium przeprowadzono serię doświadczeń na muszkach owocówkach, w wyniku których okazało się, że mądrzejsze i bardziej inteligentne owady umierały w znacznie młodszym wieku niż te głupsze. Doświadczenie to stawia kontrowersyjne pytanie o to, jaki jest koszt naszej własnej inteligencji.
Eksperymentem kieruje dr Tadeusz Kawecki, który zajmuje się biologią ewolucyjną na Uniwersytecie we Fryburgu. Wynik jego doświadczenia zaskakuje, bo przecież zdrowy rozsądek podpowiada, że zwierzęta, które uczą się szybciej, łatwiej adaptując się do nowych warunków – żyją dłużej. Fakt uczenia się, modyfikuje zachowanie zwierzęcia w stosunku do zmieniającej się sytuacji. Umiejętność poznawania nowych rzeczy, można porównać z inwestycją jaką się robi na przyszłość. Jednak spodziewany zysk, zawsze jest połączony nie tylko z ryzykiem, ale i kosztem.
Dla muszki owocówki świat jest kompozycją zapachów, kolorów i dotyków. Jedne zapachy oznaczają doskonałą ucztę a inne nie. O wyborze decyduje tu instynkt. Czasem jednak zdarza się, że ten sam zapach raz oznacza jedzenie, a raz wręcz przeciwnie i muszka jest w stanie przyswoić tą informację, by użyć ją z
pożytkiem dla siebie. Wydawałoby się, że mając takie umiejętności mądra muszka ma lepszą perspektywę życia od swych mniej mądrych koleżanek. Tu jednak pojawia się koszt jaki niesie ze sobą taka mądrość. Mózg mądrej muszki, dzięki ilości procesów jakie w nim zachodzą, staje się coraz większy i przez to coraz kosztowniejszy energetycznie. Muszka potrzebuje coraz więcej jedzenia by utrzymać go w dobrej kondycji a gdy jedzenia zaczyna brakować, mózg staje się zbędnym i bezużytecznym balastem i muszka umiera szybciej niż te ze zwykłymi mózgami.
Patrząc na to z innej perspektywy, sam fakt posiadanie większej niż inni wiedzy, wcale nie musi być przydatny. Wyobraźmy sobie np. antylopę, która zamiast instynktownie uciekać przed lwem, próbuje go zrozumieć i zaczyna wierzyć, że jest to niegroźny i sympatyczny kociak. Oczywiście problem wkrótce sam się rozwiązuje w wiadomy sposób tyle, że na wzbogacenie wiedzy antylopy już jest za późno. Tak więc poleganie na posiadanej wiedzy nic nie daje, jeśli koszt popełnienia błędu jest zbyt wysoki.
Przekładając to odkrycie na rodzaj ludzki, z pozoru nie widać tych relacji aż tak dokładnie. Długowieczność wydaje się być wprost proporcjonalna do umiejętności uczenia się. Dr Kawecki uważa jednak, że rozwijając się w niezwykle dynamiczny sposób, z pewnością płacimy tego jakiś ukryty koszt, którym mogą być np. choroby psychiczne, a także choroby Alzheimera czy Parkinsona. Dlatego badania, które miały swój początek na muszkach, warte są kontynuowania – cam
www.nowaatlantyda.com
Tag: cam










„Za dużo w głowie mam za dużo w głowie mam
i spać nie mogę kiedy myślę o tym
a myślę całe dnie że coś jest w głowie źle
za dużo myśli naraz mam na myśli
za dużo w głowie mam i nic już na to nie poradzę
za dużo w głowie mam i nic się nie da zrobić z tym
oj nie da oj nie da
taka to choroba czy mnie wam nie szkoda
kiedy widzicie jak mi głowa pęka
ruinę w myślach mam i nic do tego wam
nie wiecie nawet jaka to jest męka
za dużo w głowie mam i nic już na to nie poradzę
za dużo w głowie mam i nic się nie da zrobić z tym
oj nie da oj nie da”
Bardzo lubię te naukowe newsy, najlepsze są wtedy, gdy przy okazji opisują zwyczaje i zachowania znanych nam zwierząt.
Ale zauważcie, rewolucyjne wnioski, którymi zadziwia nas nauka, są od dawna znane mądrości ludowej.
Przecież nie od dziś mówimy „lepiej mniej wiedzieć, będziesz zdrowszy”.
I na koniec, dlaczego czytając ten wpis, przychodzi mi na myśl „Piękny umysł”?
Pozdrawiam.
Biografia genialnego,wymienionego tu Johna Forbesa Nasha Jr zwieńczona aż Nagrodą Nobla jest niepodważalnym dowodem na to,że każdy chory może normalnie żyć, pracować i realizować się. Na pewno nie rezygnować z życia. Zarazem nasuwa się pytanie. Czy był on geniuszem, bo miał schizofrenię, czy dostał pomieszania zmysłów od nadmiaru nauki, informacji, natłoku wiedzy
- „Przekładając to odkrycie na rodzaj ludzki, z pozoru nie widać tych relacji aż tak dokładnie. ”
Już przy okazji Fenomenu macierzyństwa pisaliśmy, że człowiek jest w stanie sporo zafałszować i ukryć zwykłymi, ludzkimi stereotypami zachowań. Jednak gdy nas porównać, to świat zwierząt natychmiast to samo obnaża, i tu mamy jak na dłoni czystą i klarownie przejrzystą odpowiedź.
- „Mózg mądrej muszki, dzięki ilości procesów jakie w nim zachodzą, staje się coraz większy i przez to coraz kosztowniejszy energetycznie.”
„Mózg – doskonały komputer”, i skoro powszechnie panuje takie właśnie porównanie, to chyba analogicznie, gdy „napakowany” na maxa, eksploatowany do bólu, to raz, spowalnia się jego praca, dwa zwiesza się, a trzy skraca drastycznie żywotność.
- „Biografia genialnego,wymienionego tu Johna Forbesa Nasha Jr zwieńczona aż Nagrodą Nobla jest niepodważalnym dowodem na to,że każdy chory może normalnie żyć, pracować i realizować się. Na pewno nie rezygnować z życia.”
Bingo!