11 Responses to Z wizytą u Celine Dion

1. ew pisze:

   16 stycznia 2010 o 17:31

   Ciekawe czy Celine śpiewając „My Heart Will Go On” myślała o tych pięknych terenach.
   Uwielbiam kochani te Wasze oczy Kleksa, wysyłane na zwiady to tu, to tam.

   Myślę, że nie tylko ja pożeram wzrokiem ten nasz cudny świat, wiedząc, że jest on piękny jeszcze tylko w wyrywkowo wybranych kadrach, jeszcze tylko w niektórych migawkach urzeka, bo między ujęciem a ujęciem bywają rzeczy, absolutnie nie nadające się do publikacji.

   Przepięknie tam. No. Mnie najbardziej rajcuje zamiana autobusów na kolejkę linową.
   Pozdrawiam!

   Odpowiedz
2. Mike pisze:

   16 stycznia 2010 o 18:24

   ,,Cały świat w Twoich oczach” – reszta to interpretacja.
   Zgodnie z XIX-wiecznym, niemieckim filozofem Nietschem: ,,nie ma faktów – są tylko ich interpretacje”.
   Wybitny etnograf Levi Strauss napisał ,,Smutek tropików” – o tym m.in., że podróże nie przynoszą szczęścia, choć do nich tęsknimy.

   Twój Złota temat przywiódł mi na myśl wstrząsający film pt ,,Czarna Suknia” o młodym francuskim jezuicie, który w XVI w., śladem kolonizatorów, ,,nawracał” Indian z tamtych terenów. Tytuł filmu to pseudo, jakie mu Indianie nadali.
   Ich duchowy świat i bliskość naturze uwiodły kolegę tego jezuity, który zakochany w młodej Indiance, przystał do jej plemienia.
   Z tym światem i jego historią kojarzę Canadę.
   Widziałem ten film 2x, tęsknię, by mieć okazję go zobaczyć jeszcze raz.

   Odpowiedz
3. ew pisze:

   16 stycznia 2010 o 19:03

   ,,Cały świat w Twoich oczach” – reszta to interpretacja” i mamy rozwinięcie „Świat jest we mnie”.

   A wątek jezuity z „Czarnej sukni”, jest jak przypadek ziemskiego Jake’a z Avatara, któremu wymsknął się spod kontroli chłodny plan zadania, bo zakochał się w mieszkance penetrowanej obcej planety Pandora. I z największą ochotą został tam, wśród Na’vi, by żyć z nimi bliżej natury i w zgodzie z naturą, porzuciwszy zgiełk wielkiego świata opętanego przez wojny i chciwą, pazerną, ekspansywną cywilizację.

   Cieszę się, że ten klimatyczny Quebec, doprowadził do nieświadomego consensusu polemiki spod Starego Mistrza…

   I teraz słuchajcie, irracjonalne to jest, ale jak dla mnie, gdy powiem Kanada, nie widzę tych starych, (jak na pierwszych zdjęciach) pięknych miast, a myślę śnieżna Alaska i Jack London, Zew Krwi, Biały Kieł etc.
   Ostatnio kolega, mieszkający tam, ironicznie wspomniał o silnym mrozie i przymarzniętych do drzewa wronach, tak właśnie postrzegam ten kraj… jak zimną Alaskę.

   Odpowiedz
4. ew pisze:

   17 stycznia 2010 o 09:26

   Na stronie National Geographic znalazłam inne ujęcie Le Chateau Frontenac:

   

   Kto z nas nie chciałby usiąść na schodkach zabudowanej w ten sposób skarpy tak starej przecież prowincji, przy takim nastrojowym zachodzie słońca, wśród murów pachnących nie tylko starzyzną, ale i ceną za dobę: TYSIONC POLSKICH ZLOTYCH! Dojechać to nic, jeszcze zabukować pobyt, przeżyć nie tylko emocje, ale i ceny..

   Może jednak rację mają uczeni, może wcale nie chrzanią jak potłuczeni, jakby im ząbki szły. Bo może to wszystko jest w trosce o nasze zdrowie psychiczne, żeby nas szlag nie trafił, że pracujemy jak niewolnicy, a życie nam przez palce przecieka, bo siedzimy na swych czterech literach, gdyż tylko na to nas stać.
   A tu tyle miejsc do zwiedzenia, tyle miejsc do odkrycia, tyle zachwytów zamarłych w oczekiwaniu..

   Uwielbiam te Wasze wpisy o miejscach z różnych, czasami nawet bardzo bliskich rejonów, w których nie byłam i pewnie nie będę (vide Bug Pana Wiesława). Tu na Ecodniu, czuję tą więź z Wami, czuję jak Wasze emocje, zatrzymane w tym płaskim przecież kadrze, przechodzą na mnie niczym w 3D.

   Odpowiedz
5. Tomek pisze:

   18 stycznia 2010 o 08:26

   O tak, Kanada jest jakaś taka swojska. Może przez klimat. Architektura wspaniała jak ta Austriacka tyle, że jest w tym jakaś landrynkowata sztuczność. Bo przecież gdy u nas stały już zamki i pałace to ich jeszcze nawet nie było. Za to przyroda jak wszędzie obroni się swoją cudownością zawsze.

   Odpowiedz
6. MonsieurLaPadite pisze:

   23 stycznia 2010 o 17:43

   Wszędzie dobrze gdzie nas nie ma…Rzeczywiście w Kanadzie pejzaze mogą zaprzeć dech w piersiach i ludzie tutaj raczej dbają o naturę,tzn:nie zakłócają, nie zaśmiecają,nie zatruwają,jednym słowem:szanują.Z drugiej jednak strony,czego mi brak tutaj to właśnie architektury,ponieważ tutejsza architektura,(z małymi wyjątkami z miasta Quebec,stolicy prowincji o takiej samej nazwie,gdzie pierwszi osiedleńcy ,w przeważającej części,z Normandii,odtworzyli na nowej kolonii architekturę,którą zapamiętali ze starego kontynentu) jest przypadkowym amalgamatem wszystkiego ze wszystkich kontynentów z kiczem włącznie.
   Dodam tylko,że słowo Kebec pochodzi od plemienia Micmac,którzy w ten sposób określają

   Pozdrawiam.

   Odpowiedz
7. MonsieurLaPadite pisze:

   23 stycznia 2010 o 17:50

   Coś ucięło mój komentarz…Więc kończę,w języku Micmac słowo kebek oznacza cieśninę.
   No to cześć.

   Odpowiedz
8. ew pisze:

   23 stycznia 2010 o 18:07

   Monsieur LaPadite, piękne Dzień Dobry!

   „Przypadkowy amalgamat wszystkiego ze wszystkich kontynentów z kiczem włącznie”, to jest to, co chętnie chcielibyśmy i na Ecodniu doświadczyć.

   Twój komentarz sprawił, że uśmiechnęłam się i to aż dwa razy. Pierwszy raz jak go zobaczyłam, drugi jak zaczęłam czytać o ekologii. Przypomniałam sobie bowiem pewne słowa… A Ecodzien jest po prostu stroną dla ludzi, chcących sobie inteligentnie lub mniej, o tym naszym pięknym świecie i aktywnym w nim życiu, zwyczajnie pogadać. Ewoluuje a my wraz z nim, starając się nie zostawiać po sobie… śladów. Nie łamać, nie niszczyć, nie deptać. Zwyczajnie, to co napisałeś jest na wskroś ekologiczne – inteligentny człowiek, interesujący się historią miejsca, w którym mieszka, czystym, schludnym otoczeniem, z pejzażami które go przyprawiają o dech w piersiach. Czy trzeba tu dopisywać jakąś ideologię? Nie.

   Monsieur, czyli nie musimy zbierać tego tysiączka na nocleg, dostaniemy jakieś coś ekstra, w formie wpisu na Ecodzien?

   Pozdrawiam.

   Odpowiedz
9. monsieurLaPadite pisze:

   23 stycznia 2010 o 18:38

   Znam jednego Micmaca ,który udzieli gościny w wigwamie i podzieli się bobrzym mięsem na śniadanie -taki indiański Bed & Breakfast.

   Odpowiedz
10. ew pisze:

    23 stycznia 2010 o 18:53

    Kobiałka* prosi. Założymy Micmacowi na Ecodniu wioskę indiańską, bo blade twarze chcą poznać w tym magicznym szklanym puzderku, odległy świat czerwonego brata. Dopóki prąd.
    Hawk!

    PS1.
    Suszone bobrze mięso przypomniało mi coś. Kolega, typowy wodniczek szuwarek, bo kończył… architektura podwodna? Po polsku płetwonurek. Stefanniosącytornister pracujący dla jakiegoś TV, (bo przecież tyle tam wody leją), nosił coś jeszcze, opis: „widziałem bobra z jednym jądrem”. Cokolwiek to znaczy, brzmi.

    PS2.
    * Początkowo było „Squaw”, ale:

    - „Współcześnie chyba żadna indiańska kobieta nie nazwałaby się w ten sposób, ani żaden Indianin nie nazwałby tak kobiety, którą szanuje. W przeszłości bywało różnie, ale dla nie-Indian indiańskie kobiety były zazwyczaj kimś (czymś?) z pogranicza dzikuski, niewolnicy, prostytutki i utrzymanki i taka też była zapewne ogólna wymowa tego słowa.

    Językoznawcy spierają się zarówno o pochodzenie słowa SQ***, jak i o jego społeczne znaczenie (tłumaczenie), ale w zasadzie są zgodni, iż jest to określenie dla kobiety poniżające i nie powinno być używane jako synonim „indiańskiej kobiety”. Dlatego na wielu stronach pisze się je tak, jak inne wulgarne słowa, używając gwiazdek lub wykropkowując część. Polecam. To trochę tak, jakby dziś o dziewczynie mówić np. „dziewka” – mało sympatyczne, choć kiedyś nie było to raczej słowo obraźliwe…

    Poszpanuję wiedzą i do dyskusji o indianskiej sq*** dodam, że polski wyraz KOBIETA był aż do 18 wieku uważany za określenie obelżywe, zamiast neutralnej NIEWIASTY. Wywodził się od „koba” czyli chlew, a więc kobieta to ktoś z chlewu, wówczas człowiek niższego stanu czy rangi, nie godzien szacunku.”

    wow!
    http://www.indianie.info/viewtopic.php?f=55&t=182

    Odpowiedz
11. monsieurLaPadite pisze:

    24 stycznia 2010 o 00:16

    dostaniemy jakieś coś ekstra, w formie wpisu na Ecodzien?
    Mam kilka Extra,które z pewnością nadają się do twego bloga,z odrobiną kanadyjskiej specyfiki i egzotyki tej archtekturalnej włącznie oczywiście.Tylko muszę wiedzieć jak się to robi,jaka jest procedura,aby wkleić kilka zdjęć z podpisami.Czekając na instrukcje pozdrawiam serdecznie !

    Odpowiedz

Dodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi