Zanim dasz ripostę swojemu nieznośnemu rozmówcy, zawsze głęboko odetchnij. Poczuj jak tlen rozchodzi się w twoich żyłach i czyni cię zdolniejszym do adekwatnej odpowiedzi.

Wciągnij go, zatrzymaj, wypuść. Powtórz tę czynność ze trzy razy a poczujesz się silniejszy, rozluźniony i spokojniejszy. Panując nad swoimi emocjami, będziesz gotowy – by z rozbrajającą cierpliwością – skonfrontować się z człowiekiem, którego masz na przeciwko. Dlaczego tak się dzieje?

Często zapominamy, mimo, iż to podstawowa czynność ludzkiego ciała, że kiedy nie ma oddechu, nie ma życia.

Biegnąc, instynktownie zaczynasz oddychać inaczej, kiedy odpoczywasz, twój oddech się spowalnia, kiedy się złościsz, zaczynasz pompować powietrze. A tymczasem w takiej chwili byłby ci potrzebny zupełnie inny rytm, dzięki któremu mógłbyś osiągnąć jaśniejszy osąd bulwersującej sytuacji. Gdy czujesz, że zaczynasz tracić kontrolę, naprawdę pomóc ci może tylko świadomość jak oddychasz, a nawet nawiązanie kontaktu ze swoim oddechem. Już dzięki temu, że o tym pomyślisz i przez kilka chwil postarasz się go uspokoić, zyskasz okazję i czas na to, by zmniejszyć ciśnienie, w każdym znaczeniu tego słowa.

Bo kontrolowany oddech naprawdę obniża ciśnienie tętnicze a oprócz tego, że uspokaja stres, powstrzymuje cię od powiedzenia rzeczy, których potem mógłbyś żałować. Za to ten zyskany czas, doskonale pozwoli ci dobrać ton i słowa, pasujące do kłopotliwej sytuacji.  Dlaczego ta właśnie ilustracja tutaj? Spokój, cisza – parafrazując – benedyktyńska wręcz cierpliwość… – ew
Źródło: Pierre Haineault
fot. Psi Ząb
bazylika OO. Dominikanów w Krakowie