Ten zabytkowy kościół z XVI wieku, to nagroda za błądzenie w deszczu, w poszukiwaniu zupełnie innej kaplicy.

Park Kościuszki do małych nie należy. Czwarty raz, znowu w biegu, w pogoni z czasem, odkrywając jeden jedyny maleńki fragment parku…  znów jestem zaskoczona bardzo pozytywnie. Szlaki rowerowe, różnorodne znaki szlaków turystycznych, liczne aleje, leśne zaułki, mostki, ławki, ronda wieńczące pomniki, szum drzew, śpiew ptaków, schodki do nieba i nagle…

Drewniany zespół kościoła pod wezwaniem św. Michała Archanioła z Syryni. Nie trzeba czytać, że  o konstrukcji zrębowej i pokryty gontem. Jest piękny. Obok kościoła wolno stojąca dzwonnica,  czytamy, konstrukcji słupowej (1679). Naokoło zabytkowy parkan zrębowy i bramka. Cudo. Wchodzimy oszołomieni, ufając jeszcze, że to cel naszej marszruty. Niestety, krata chroniąca wejście do wewnątrz szybko rozwiewa złudzenia. Musimy zawracać, poświęcając jeszcze dosłownie chwileczkę na nawąchanie się prawdziwym zapachem historii. A jest czym, bowiem w maleńkim wnętrzu „śladowo zachowana średniowieczna polichromia”, niestety niezbyt widoczna w tym cudnym półmroku. Za to doskonale rzucają się w oczy gotyckie: kamienne chrzcielnica i kropielnica, obie z Jedłownika, obie budzące swą kamienną prostotą prawdziwy respekt. Chyba w bocznej nawie,  późnogotycka drewniana rzeźba Matki Boskiej z Dzieciątkiem z Dębieńska, po prawej  stronie ołtarza barokowa ambona,  po lewo maleńkie schodki, na chyba jeszcze mniejszy chórek, tuż przy wejściu skrzynia z okuciami z XVIII/XIX wieku. Na drzwiach tabliczka „z powodu małej powierzchni, wierni proszeni…”. Ta powierzchnia jest naprawdę niewielka, ale „w małym ciele – wielki duch!”.

Ten unikatowy zespół został zakupiony (sic!) w 1938 roku, przez władze miejskie Katowic od parafii w Syryni. Dlaczego sprzedali? Nie wiem. Natomiast wiadomo, że został on przeniesiony do Parku Kościuszki, jako element organizowanego tu przed wojną parku etnograficznego. W pośpiechu wychodzimy zerkając jeszcze na lapidarium utworzone z inicjatywy Muzeum Historycznego Katowic, w którym m.in. graniczny kamień  górniczy z piaskowca, z rejonu Górnego Śląska. Jeszcze tylko ostatni rzut oka  na stylizowane ławeczki -  brawo dla miasta!





fot. ewolny K-ce