Grafika: Nikola Miś Tedi
Mój ciepły pluszowy miś
Mój ciepły pluszowy Miś,
nie umrze jutro ani dziś.
Choć udusić go bardzo chciałem,
i flaki mu wypruwałem.
Kiedyś rozszarpałem mu brzuszek,
i cały stos pieluszek
wsadziłem po same uszy,
gdyż lanie to miałem w duszy.
Mamuśka z igłą biegała,
naprawić mi go chciała.
Ja miałem to centralnie w du..e,
grzebałem wciąż łyżką w zupie.
Jak bardzo się użalała.
Ciągle nade mną płakała.
Tak z nerwów i wielkiej złości,
łamałem misiowi kości.
Przez mamę pocerowany,
przez synka poturbowany,
zasypiał Miś ze łzą w oku
wtulony do mego boku.
Nikt nie wie o czym zaśnił Miś.
Wiem tylko, że nie umrze dziś.
Wiem, że jest częścią mnie,
dlatego do dziś z misiem śpię. 
Ja Jestem
Miś artysta i łakomczuch wyruszył na wyprawę. Gdzie poszedł Miś?
Też miałam takiego misia, o jakim pisze JJ. A oprócz tych strasznych rzeczy wymienionych powyżej, dostawał jeszcze ode mnie zastrzyki i był namiętnie prany, a potem wieszany (klamerkami za uszy) na sznurku.
A „Gdzie poszedł Miś?” Jak to gdzie? Spać z Dżej Dżejem.
Czyż to nie cudny team?!
Zarazem to debiut Nikolki, która niniejszym dostaje etat na ecodniu w charakterze grafika. Tylko coś nie chce się zgodzić na 50 groszy za rysunek – ceni się.
masz racje my fiołki jestesmy ci naprawde wdzieczne ale nie umiemy pracowac
Genialne jest to zacerowane oko na misia pysiu,zresztą grafika doskonale pasuje do wierszyka,proponuję aby redakcja ecodnia ,zgodziła się jednak na te 75 groszy od rysunku
W magazynach znanego i nam Bagiennego: http://ecodzien.pl/tag/bagiennynet/ znalazłam taką obrazkową sytuację na temat:
Mialam i ja takiego misia, na stale mieszkal u babci, to byl moj wakacyjno-feriowy misio, najukochanszy za wszyskich moich zabawek i z czuloscia wspominany do dzisiaj.Co prawda bebechow z niego nie wypruwalam, ale zastrzyki dostawal czesto, miewal tez inne zabiegi medyczno- operacyjne, chociaz przeprowadzane na niby, bez uzycia ostrych narzedzi. Niestety jak mialam 11 lub 12 lat nie zastalam go czekajacego na mnie, okazalo sie ze zginal smiercia traciczna przez spalenie w piecu.
„SZEŚĆ FILARÓW POCZUCIA WŁASNEJ WARTOŚCI”
Nathaniel Branden:
- Praktyka świadomego życia
- Praktyka samoakceptacji
- Praktyka odpowiedzialności za siebie
- Praktyka asertywności
- Praktyka życia celowego
- Praktyka integralności osobistej
„SZEŚĆ FILARÓW POCZUCIA WŁASNEJ WARTOŚCI”- MISIA NIKOLKI
- Oblizywać się ze szczęścia w każdym ,”bez czasowym, tu i teraz”.
- Kochać i akceptować Siebie, takim jakim jestem.
- Od i po -> tak wiedzieć….. jak umie patrzeć twój MISIU.
- Mieć takie, PRAWO DO ISTNIENIA.
- Umieć tak narysować życie, by łyżką czerpać prezenty, ktore daje nam w zasięgu ręki.
- Zrozumieć tak jak ON,by umieć po -> kochać, trzeba zawsze zacząć od Siebie.
Dziękuję Nikolko.
)))
Bardzo fajnie to ująłeś. Patrzę na Misia i najbardziej podoba mi się to z nim podobieństwo, żeby „oblizywać się ze szczęścia w każdym, ”bez czasowym, tu i teraz” oraz „umieć tak narysować życie, by łyżką czerpać prezenty, które daje nam w zasięgu ręki”.
Niby to proste i oczywiste, ale to już naprawdę wyższa sztuka.. kochania siebie. By to osiągnąć najpierw wypada te pozostałe stwierdzenia poćwiczyć. Nikolki Misiu już to ma, to osobiste szczęście, niestety wiele takich jak Diny kończy w.. piecu.
A na dalszą współpracę z autorką tego szczęśliwego Misia jak najbardziej można liczyć. Bo to nie tylko bardzo zdolna artystka, ale co chyba równie ważne bardzo pracowita osoba. Nie zadowala się pojedynczymi obrazkami, o nie. Oto co znalazłam przed chwilą.
„Kśołszka o Rużnyh Baikah ” – z życía,pieknie powiedziane
Kśołszka o Rużnyh Baikah –