Było to pod koniec stanu wojennego, albo tuż po jego zakończeniu. Dostaliśmy niespodzianie zaproszenie od znajomych z Czechosłowacji. Od razu postanowiłem je wykorzystać do odwiedzenia Małej Fatry, gdzie jeszcze nigdy nie byłem, ale widziałem ją setki razy z Wielkiej Raczy lub Rycerzowej.

Zajechaliśmy do Stefanowej na rozległy parking, na którym stał tylko jeden samochód, to jest nasz. W restauracji byliśmy jedynymi gośćmi. Dziś tam stoją dziesiątki aut i tłumy turystów korzystają z restauracji. Wpadliśmy jeszcze do baru, gdzie muszę przyznać było parę gości. Pewien uprzejmy młody mężczyzna obiecał nam pomóc znaleźć nocleg. Była to chata obszerna, widać należąca do bogatego gospodarza, który miał na imię Vincent, tak jak ten malarz  van Gogh. Dlatego je zapamiętałem. Pokój był czysty, jedynie do ubikacji trzeba było iść za stodołę, gdzie mieścił się wychodek typu sławojka.

Rano wyruszyliśmy na zdobycie wapiennego szczytu Rasutec, przypominającego Giewont. Na przełęczy spotkała nas pierwsza niespodzianka. Wyraźnie stało napisane, że wszelkie wyprawy są zabronione, od 1 października, a właśnie był październik. Moja żona zrezygnowała od razu, lecz ja kontynuowałem wspinaczkę. Było sucho i bez śniegu, więc z umocnień takich jak łańcuchy, zwisających tam obficie, nie musiałem korzystać.

Po powrocie na przełęcz Mezihole, czyli między halami, zauważyłem dwoje turystów, którzy okazali się być Niemcami z NRD. Pierwsze pytanie jakie mi zadali brzmiało: ”Czy byłem na szczycie”. A gdy to potwierdziłem, odpowiedzieli, że przecież nie wolno i dziwnie się na mnie popatrzyli, gdyż u nich zawsze musi być: „Ordnung muss sein.”
Wracając na skróty przez łąkę natrafiliśmy na wysyp rydzów, których nazbieraliśmy całą siatkę. Gospodyni p. Vincentowa ucieszyła się i obiecała zrobić kolację dla wszystkich, a gdy wrócił p. Vincent zasiedliśmy do wieczerzy, którą milczkiem jedliśmy. Dopiero gdy wyjąłem flaszeczkę borowiczki, wtedy uśmiech powrócił gospodarzowi, i przyniósł dwa  kieliszki. Kiedy jednak poprosiłem go by podał jeszcze dwa dla jego i mojej żony, odpowiedział: „borowiczka nie jest dla bab.”
fot. Psi Ząb Słowacja
www.kazir.blog.onet.pl