c

Kalwaria Zebrzydowska – Światowe Dziedzictwo Kultury UNESCO

„Kalwaria Zebrzydowska jako zabytkowy zespół architektoniczno-krajobrazowy i pielgrzymkowy – Bazylika, Klasztor OO. Bernardynów i Dróżki – będący unikalną wartością kulturową, przyrodniczą i kultową, został jako jedyna na świecie kalwaria, a jest ich More »

P1050930a

Sucha Beskidzka – Kaplica Konfederatów Barskich

To miało być przejście z Suchej Beskidzkiej do Makowa Podhalańskiego, pieszo, górami. Strony www, w tym wikipedia (sic!), szumnie kusiły: szlak niebieski: Sucha Beskidzka (ok. 365 m n.p.m.) – Mioduszyna (633 m More »

P1050272

Wieś Ostre u podnóża Skrzycznego

Tylko krowa nie zmienia swoich poglądów – moją najulubieńszą  beskidzką wsią już nie jest Żabnica, a Ostre. Ostre leżące u podnóża Skrzycznego, z przepiękną, rozległą panoramą gór, z widokiem na taflę zapory, More »

P1040449

Porąbka

Mój zaokienny lekarz, to nie tylko Międzybrodzie ze swoją Górą Żar, Czernichów z zabytkową dzwonnicą, czy Kobiernice ze swoimi średniowiecznymi ruinami na Wołku, ale również… Porąbka. Ze swoim mostem na Sole, przypominającym More »

P1030970

Skoczów, cz. 3 ostatnia

Kogo jeszcze do tego miasta nie przekonały dwie poprzednie części, tego zapraszam na krótki spacer po tym niezwykłej urody, niezwykłej historii malowniczo położonym miejscu. Skoczów, niem. Skotschau, czes. Skočov najstarsze miasto nad More »

P1030325

Malinowska Skała

Dziś krótko – tak jak mówiłam, czuję się tam jak Guliwer na daszku świata… Tym razem nie z Baraniej, a z Przełęczy Salmopolskiej (Biały Krzyż), czerwonym szlakiem w stronę Malinowskiej Skały: Po More »

P1030080a

Ruiny zamku na Wołku

Bo okazuje się, że Beskid Mały to nie tylko malowniczy krajobraz – wspaniałe masywy gór, jeziora i cudowne lasy – ale chyba przede wszystkim człowiek i jego bogata historia. Z Bielska-Białej, udajemy More »

P1020889a

Pszczyna cz. 3 – park, Zabytkowy Park Zamkowy

Zabytkowy Park Pszczyński zajmuje 156 ha i obejmuje Park Zamkowy, Park Dworcowy (przez który prowadziła aleja łącząca zamek z dworcem kolejowym z pominięciem miasta) oraz od strony zachodniej, oddzielony szosą, Park Zwierzyniec More »

P1020001

Bielsko-Biała szlak zabytków techniki cz. 1 – włókiennictwo

Zapraszam na spacer bielskim szlakiem zabytków techniki. W pierwszej odsłonie odwiedzimy Muzeum Włókiennictwa, w którym jak sama nazwa wskazuje, znakomita część eksponatów poświęcona jest właśnie historii włókiennictwa.  Na wspomnienie wspaniałych czasów prężnego More »

DSC05037

Bielsko-Biała – ulica 11 Listopada

Niepodległość, a cóż to jest? Chcemy wolnej, suwerennej Polski, obcych dopuszczamy li tylko jak mają nam tu zainwestować, przed rozparcelowaniem bronimy się rękami nogami, ale dajcie komu dobrą pracę, to już dziś More »

Category Archives: Skoczów

Skoczów, cz. 3 ostatnia

P1030970

Kogo jeszcze do tego miasta nie przekonały dwie poprzednie części, tego zapraszam na krótki spacer po tym niezwykłej urody, niezwykłej historii malowniczo położonym miejscu. Skoczów, niem. Skotschau, czes. Skočov najstarsze miasto nad górną Wisłą, która drugą stronę ma z parawanem  gór – niestety w tej chwili pod światło:

Uwagi na marginesie – Praosadą dzisiejszego Skoczowa było grodzisko położone ok. 2 km na południowy zachód od dzisiejszego centrum (obecnie Międzyświeć). Grodzisko to, założone na miejscu wcześniejszej osady ludności łużyckiej z ok. V w. p.n.e., było zamieszkiwane przez plemię Gołęszyców i funkcjonowało w VII-IX w. n.e. Skoczów w obecnym miejscu mógł powstać za czasów panowania pierwszego księcia cieszyńskiego Mieszka (1290-1315) w wyniku jego intensywnej działalności kolonizacyjnej w nowo powstałym Księstwie Cieszyńskim. Pewna wiadomość o miasteczku pochodzi z 1327 r., gdy książę cieszyński Kazimierz I uznał się za lennika króla czeskiego. W tym też czasie powstała drewniana warownia obronna, nazwana później „skoczowskim zamkiem”.

Ratusz miejski – zabytkowa budowla z 1797 roku, z wieżą z 1801, odbudowana po pożarze miasta. Styl późnobarokowy, w ścianie frontowej herb Skoczowa, obraz św. Jana Sarkandra i herb Koronny Polski Arcyksięcia Albrechta Kazimierza Sasko-Cieszyńskiego:

Na rynku fontanna z kamienną figurą Jonasza zwanego Trytonem  (XVIII w.)  i  obowiązkowo furkoczące gołębie:

Stare Miasto i kolorem przemawiające zabytkowe kamienice:

Ciasne uliczki, w których obok pubów dla Anglosasów -  przytulne muzea:

Ale i szkoły:

Poczta i Straż Miejska:

A w tunelu zamiast graffiti wiele  herbów, tu skoczowski:

fot. ewolny Skoczów

Zobacz również:
- Skoczów, czyli po śladach św. Jana Sarkandra cz. 1
- Skoczów, czyli śladami ekumenizmu cz. 2

Skoczów, czyli śladami ekumenizmu cz. 2

Byliśmy już na Wzgórzu Kaplicówka, gdzie stojąc  przed kaplicą św. Jana Sarkandra z górującym przed nią papieskim krzyżem (z lotniska na Muchowcu),  poznaliśmy historię świętego. Dziś doszukamy się śladów skoczowskiego ekumenizmu. Jako pierwszy odwiedzimy zatem również górujący nad miastem kościół – Ewangelicko-Augsburski św. Trójcy:

Jednak to kościół Rzymsko-Katolicki p.w. Świętych Apostołów Piotra i Pawła zbudowany w 1762, ale według tradycji powstały już w XII wieku, swą bogatą historią wzbudza prawdziwy podziw. Rejestr archiprezbiteriatu opolskiego wymienia go już w 1447 roku, niestety kolejno dwa pożary, w 1469 i w 1531, niszczą pierwszy drewniany kościół oraz wszystkie metryki i dokumenty kościelne.  Dzisiejszy wygląd utrzymany jest w stylu barokowo-klasycystycznym. Jest piękny:

Gdy około 1540 roku kościół ten zajmęli protestanci, garstce katolików pozostawili kaplicę szpitalną p.w. Znalezienia św. Krzyża. Tzw. Szpitalik pochodzący z XIV wieku, bowiem jego stara kaplica była częścią miejskiego szpitala, pełniącego też rolę przytułku. Jednak w latach 1531-1654 kościółek służył wspomnianej garstce katolików jako kościół parafialny. I to tu w grudniu 1576 roku został ochrzczony Jan Sarkander. Niemym świadkiem tego wydarzenia jest do dziś kamienna chrzcielnica, stojąca obecnie w prezbiterium obok ołtarza. Męczennikowi ze Skoczowa, poświęcone są również trzy malowidła na sklepieniu kościółka:

Do pomnika po synagodze nie dochodzę i celowo omijam przydrożne krzyże, bo na deser serwuję maleńką kapliczkę z jeszcze mniejszą rodzinką świętą, która swym nagłym wynurzeniem z wydawałoby się zwykłego muru totalnie mnie zaskakuje… swą prostotą i urokiem powalając wręcz na kolana:

fot. ewolny Skoczów

Zobacz również:
- Skoczów, czyli po śladach św. Jana Sarkandra cz. 1

Skoczów, czyli po śladach św. Jana Sarkandra cz. 1

Spacerowy szlak skoczowskich zabytków rozpoczniemy od mistycznego jak dla mnie miejsca – Wzgórze Kaplicówka i dookolnie wprost przepastny widok zapierający dech w piersiach,   chyba nawet największym sceptykom?

To tu w spiekocie słońca wspinamy się do nieba bram po niekończących wręcz schodach. Gdzie wspaniała nagroda – majestatyczne Wzgórze Kaplicówka:

Z Kaplicą św. Jana Sarkandra z 1934 roku…

Św. Jan Sarkander – patron Skoczowa i Moraw, Współpatron Diecezji Bielsko-Żywieckiej – urodził się 20 XII 1576 roku w piwnicy domu przylegającego do skoczowskiego ratusza, w katolickiej rodzinie wielkomieszczanina Grzegorza Sarkandra i jego żony Heleny z Góreckich. Po śmierci ojca, w 1588 roku, Jan wraz z matką i rodzeństwem wyjechał do Przybora na Morawach. Studiował filozofię na uniwersytetach w Ołomuńcu i Pradze, a potem teologię w Grazu (Austria). W 1609 roku przyjął święcenia kapłańskie. Kiedy w 1619 roku Morawy przyłączyły się do narodowego powstania czeskiego, ks. Jan Sarkander udał się na pielgrzymkę do Częstochowy. W drodze powrotnej zatrzymał się w Krakowie i Rybniku, gdzie zasłynął jako kaznodzieja. W listopadzie 1619 roku wrócił do Holeszowa. Oskarżony o sprowadzenie na pomoc cesarzowi polskich kozaków zw. Lisowczykami, ścigany był przez samozwańczego sędziego Moraw, Bitowskiego. Pojmany w Troubkach k. Towaczowa, sądzony był w dniach 13-18 II 1620 roku. Trybunał sądowy w Ołomuńcu zarzucił mu sprowadzenie Lisowczyków i domagał się zdrady tajemnicy spowiedzi. W czasie przesłuchań zastosowano tortury na skrzypcu i przypalanie ogniem. Zmarł po miesięcznych mękach 17 III 1620 roku w więzieniu w Ołomuńcu. Kult męczennika zaczął się rozwijać na Morawach i Śląsku zaraz po jego śmierci. Beatyfikowany 2 IX 1859 roku w Rzymie przez Piusa IX. Kanonizowany 21 V 1995 roku, w Ołomuńcu przez papieża Jana Pawła II.

… oraz krzyżem papieskim z katowickiego lotniska na Muchowcu…

…  ustawionym tu w 1985 roku:

W ramach współpracy Skoczowa z miastem Ołomuniec, opracowano projekt, w którym oprócz zacieśnienia dotychczasowej współpracy pomiędzy miastami, jest poszerzenie oferty turystyczno-kulturalno-sakralnej obszaru pogranicza polsko-czeskiego. Ideą realizacji tego projektu były ubiegłoroczne 15 rocznice – kanonizacji Jana Sarkandra oraz wizyty Jana Pawła II. I właśnie te działania spaja osoba św. Jana Sarkandra, który urodził się w Skoczowie, ale  w Ołomuńcu poniósł  męczeńską śmierć.
fot. ewolny Skoczów