Czy ktoś  z Was zastanawiał się jak wyglądałby świat w roku dajmy na to 2059, gdyby któremuś z włodarzy na Kremlu lub w Pentagonie „omsknęła się ręka” i wywołał światową wojnę atomową? Wizja straszna, przygnębiająca i dziękujmy Opatrzności, że nie znamy jej z autopsji. Przecież wielu z nas by jej w ogóle nie poznało!

Ale Człowiek to persona przekorna, ciekawska i ma nieograniczoną wyobraźnię. Tedy trudno się dziwić, że w literaturze, filmie czy grach komputerowych, co raz pojawiają się nowe wizje z gatunku, „Co by było, gdyby było…” Te wizje bywają bardzo różne, „Mad Max”, „Wodny Świat” czy „Fallout” przedstawiają bardzo odmienne światy. Łączy je jedno – rozległe pustkowia. To logiczne, skoro zakładamy, że większość ludzkości zginęła w atomowym konflikcie, to ci nieliczni, którzy przeżyli, siłą rzeczy będą się grupować w oazach rozdzielonych rozległymi, pustymi przestrzeniami. I właśnie taki jest pomysł wyjściowy dorocznej imprezy o nazwie „OldTown”, na którą co roku dociera co raz więcej zakręconych desperatów. Są oni gotowi z własnej woli, tylko dla zabawy, przez tydzień żyć w warunkach urągających osiągnięciom cywilizacji. Bez bieżącej wody, elektryczności czy prawdziwego dachu nad głową. W tym roku było ich niemal 300 osób! Impreza odbywa się na starym, poradzieckim lotnisku w Kluczewie koło Stargardu Szczecińskiego, które bardzo udatnie udaje rozległe, jałowe pustkowia świata po apokalipsie.

Generalnie zabawa ta oparta jest o dwa „wynalazki” współczesnej rozrywki. Są to: gry typu „Larp” oraz broń systemu ASG. Aby łatwiej wytłumaczyć laikom, o co tu chodzi spróbowałem zdefiniować te pojęcia.

LARP (ang. live action role-playing) – odmiana gry fabularnej rozgrywana na żywo. Larpy są podobne do improwizowanej sztuki teatralnej. Reżyser i scenarzysta w jednej osobie, zwany mistrzem gry, jest jedyną osobą, która zna założenia scenariusza w całości. Reszta uczestników (graczy) staje się aktorami – wciela się w swoje postacie i odgrywa przydzielone im role w tworzonej wspólnie historii, samodzielnie decydując o działaniach kreowanej postaci. Dzięki temu przebieg takiego „przedstawienia” nigdy nie jest znany z góry. Mile widziane jest wczuwanie się w klimat gry i odgrywanie postaci w sposób adekwatny do realiów świata i epoki. Stąd kostiumy, specyficzne słownictwo i dbałość o scenografię. Większość rozgrywanych w Polsce larpów odwołuje się do średniowiecza, światów fantazy (Sapkowski, Tolkien, „Harry Potter”) lub ewentualnie znanych filmów s.f. („Star Wars” i „Star Trek”). Imprezy takie gromadzą zazwyczaj kilkadziesiąt osób i trwają kilka lub kilkanaście godzin, maksymalnie półtorej doby. Stowarzyszenie Mage.pl, którego jestem członkiem organizuje takie imprezy cyklicznie. Ciekawych czytelników zapraszam na ciekawą prezentację działań stowarzyszenia,  przygotowaną przeze mnie na -> YOUTUBE.

ASG (ang. Air Soft Guń) – repliki broni palnej w skali 1:1 strzelające najczęściej plastikowymi lub ceramicznymi kulkami o wadze 0,12 do 0,33 g. System ASG jest chyba najbezpieczniejszy z możliwych do użycia w trakcie dorosłej zabawy w wojsko. Energia pocisku jest mniejsza niż w wypadku paintball’a i aby zapewnić sobie bezpieczeństwo wystarczą gogle do ochrony oczu, nie ma potrzeby zakładania kombinezonów. Przy tym karabiny i pistolety wyglądają bardzo „naturalnie” i ułatwiają graczom wczucie się w rolę. Broń ASG służy zazwyczaj do szkolenia służb specjalnych oraz krótkich, kilkugodzinnych rozgrywek, tak zwanych „strzelanek”. To forma kontrowersyjnego sportu, bardzo podobna do paintball’ola, tylko bardziej wiernie oddająca realia pola walki. Ta wysoka wierność w stosunku do oryginałów wykorzystywana jest też przez filmowców. Niemal cała broń używana obecnie w trakcie realizacji filmów to modele systemu ASG. Znakomicie udają oryginały i zapewniają bezpieczeństwo ekip filmowych. Nie lubię broni palnej, ale muszę przyznać – rzeczywiście trudno sobie wyobrazić świat „Mad Max” czy „Terminatora” bez jej użycia.

Organizatorzy i pomysłodawcy „OldTown” postanowili połączyć te dwie idee. W efekcie powstała niepowtarzalna impreza. Trwa niemal tydzień, a więc jest to najdłuższy w Polsce Larp (i chyba też największy), a jednocześnie najdłuższa „strzelanka”. Specyfika imprezy polega na tym, że rozgrywka trwa bez przerwy, dzień i noc przez niemal tydzień, bez jakichkolwiek przerw na noclegi czy posiłki. Uczestnicy muszą połączyć realne życie z fikcyjną fabułą. Daje to niespotykaną autentyczność przeżywanych przez graczy sytuacji.

Tytułowe OldTown to w założeniu scenariusza osada („niby” miasto) otoczona „pustkowiami”. W osadzie, niczym w miasteczkach Dzikiego Zachodu, lokalna społeczność stara się zorganizować sobie życie na nowo. Odbywają się wybory, ustanawia się prawa i kodeksy, są powoływane władze, w tym coś na kształt milicji chroniącej miasto przed atakami z zewnątrz i dbającej o ład wewnętrzny. Kupcy i rzemieślnicy rozwijają swoje geszefty, a wędrowne trupy kuglarzy umilają mieszkańcom życie. Krąży lokalna waluta – „kapsle”, a nieregularnie wychodzą nawet gazety. Tymczasem na otaczających miasto „pustkowiach” grasują współzawodniczące ze sobą bandy złoczyńców oraz wyjętych z pod prawa mutantów i wykolejeńców. Przeprawa przez nie to zawsze trudna i niebezpieczna wyprawa. Można zostać obrabowanym, wziętym do niewoli, a nawet „zabitym”. Co dziwniejsze, w wypadku Kluczewa słowo „pustkowia” powinienem chyba napisać bez cudzysłowu. Rozległość płyty lotniska spowodowała, że z obozu do najbliższej cywilizacji jest około cztery kilometry mało sympatycznego spaceru po pustej, rozgrzanej w słońcu i zakurzonej płycie lotniska.

W trakcie zabawy fikcyjny świat larpa przeplata się tu cudownie z prozą życia. Trzeba przecież coś jeść, gdzieś spać, znosić palące słońce albo ulewne deszcze, czasem się umyć, czasem wybrać się przez pustkowia do sklepu. Doszło do tego, że na terenie miasteczka działa prawdziwa knajpa, urządzona w opuszczonym i zaniedbanym bunkrze. Zorganizował ją człowiek prowadzący w Stargardzie jakiś Fast-Foot. Oprócz tego jest szpital z prawdziwym lekarzem, a nawet pojawiają się próby otwierania świątyń różnych, przeważnie fikcyjnych religii. Jedyne, co organizatorzy zapewniają „z cywilizacji” to kilka Toy-Toy’i i duży kontener na śmieci. Reszta to nieograniczone pole do popisu dla pomysłowości graczy. Mój syn zorganizował na przykład ekipę „Taksiarzy”. Mają kilka niezwykłych samochodów oraz motocykli i „za opłatą” przewożą pod zbrojną eskortą obywateli miasteczka przez pustkowia, zapewniając ochronę przed napadami „złoczyńców”. Ten fabularny zamysł ma jednak też całkiem praktyczne zastosowania. Ludzie jeżdżą z nimi do sklepów, wykąpać się w jeziorze czy po prostu do przystanku autobusowego. Bywały dni, że robili 10 takich kursów. Jak widać, granica między grą, a światem realnym, w innych larpach konkretna i oczywista dla wszystkich, na OldTown się rozmywa i niemal całkowicie zaciera.

Byłem tam w tym roku, w samym apogeum zabawy. Spacerowałem po uliczkach OldTown (miasteczka namiotowego), obserwowałem scenografie, stroje i zachowania uczestników. Nikt mnie nie znał, ja nie znałem nikogo. Całkiem jakbym był w obcym mieście. Złapałem się wtedy na myśli, że to przestaje być tylko zabawą, dobrowolnie przyjętą przez uczestników konwencją. Mnogość ludzi, różnorodność kreowanych przez nie postaci, bogactwo zdarzeń fabularnych przeplatających się z rzeczywistymi problemami życia codziennego (permanentny brak wody do mycia!) – to wszystko powoduje, że zapomina się, iż to wszystko jest kreacją, że to tylko forma teatru. Nawet mnie, widza z zewnątrz, wciągnął ten fascynujący, skomplikowany, poznawany wszystkimi zmysłami, choć teoretycznie tylko fikcyjny świat OldTown.

- No, wystarczy tego gadulstwa! Najwyższa pora ruszać w drogę! Bywaj zdrów do następnego spotkania na pustkowiach! – rzekł do mnie tajemniczy podróżnik, a po chwili jego niezwykły pojazd zniknął w chmurze niebieskich spalin.
Tips_Senior

PS. Pooglądajcie zdjęcia, może Wy też zapragniecie przeżyć taką  przygodę?

Przygotowania do OldTown to ciężka, kilkudniowa praca. Samochody muszą być sprawne, ale wyglądać jak najgorzej!

Obóz Taksiarzy na obrzeżach OldTown. Stąd odjeżdżały konwoje do Kluczewa lub nad jezioro Miedwie:

Wewnątrz obozu poważna, pilnie strzeżona zbrojownia. Spokojnie – to tylko ASG:

Podobnie pilnie strzeżone są pojazdy – największy „majątek” Taksiarzy:

Najmniejszy samochód Taksiarzy – klasa bolid eskortowy, nazwa slangowa „Bambino”:

Kolejny pojazd – klasa niszczyciel eskortowy. Silnie uzbrojona maszyna, posiadająca tylnego, bocznego i górnego strzelca. Najszybszy pojazd na pustkowiach!

Największy pojazd Taksiarzy – klasa liniowiec, nazwa slangowa „Nyssan”. W praktyce bywało, że nad jezioro jechało nim jednocześnie 18 osób:

Ulubiona maskotka Taksiarzy – dwumetrowy boa-dusiciel, jak najbardziej żywy i drapieżny:

Inwencja i pomysłowość mieszkańców OldTown znacznie przekracza tę, którą  wykazali się kostiumolodzy „Mad Max’a” lub „Wodnego Świata”:

Brama wjazdowa do obozowiska bractwa BoB (Brotherhood of Beer – „przyjaciele piwa”). Właśnie ta formacja spełniała rolę milicji pilnującej porządku w OldTown i okolicach:

W OldTown panuje demokracja bezpośrednia. Wieczorny wiec mieszkańców:

Bractwo BoB rzetelnie wypełniało swoje zadania. Na zdjęciu pododdział w trakcie rutynowego patrolu na pustkowiach:

Tips_Senior